ملفورماسیون_شریانی_وریدی
خلاصه مقاله
مالفورمیشن های شریانی وریدی یا به اختصار AVM بسیار متفاوتی وجود دارند که راه های درمان دگرگونی نیز برای آنها یافت میشود
#خبرنامه
#ملفورماسیون_شریانی_وریدی
🔰 مالفورمیشن های شریانی وریدی یا به اختصار AVM بسیار متفاوتی وجود دارند که راه های درمان دگرگونی نیز برای آنها یافت میشود. دکتر برنارد بنداک رییس دپارتمان نوروسرجری مایوکلینیک آمریکا میگویند : " برای مدیریت موفق مالفورمیشن های شریانی وریدی باید در هرکدام از آن غرق شویم تکنیک های متفاوتی برای هرکدام از آنها وجود دارد و این ایده آل است که در مرکزی آدم کار کند که در همه آنها مهارتی بالا وجود دارد. در مایو کلینیک تعداد زیادی جراحان اعصاب وجود دارند که هرکدام تجربه زیادی در بخش گسترده ای ازین مالفورمیشن های شریانی وریدی دارند." دکتر جکسونویل میگوید : "ما باید در اپروچمان به این بیماری نگاهی جامع داشته باشیم و از هرکس با تخصص خودش استفاده کنیم تا بیشترین نفع را بیمار ببرد. درمان هایی که میتوان استفاده کرد شامل استریوتاکتیک رادیوسرجری ، جراحی در بیداری و یا هوشیارانه منتظر ماندن میباشد ، گاهی اوقات اگر بیمار علامتی نداشته باشد بهتر است که آن را فقط مانیتور کنیم اما اگر درمان بخواهد میتوانیم سر مودالیتی های مختلف درمان بحث کنیم . "
🔰ارزیابی ریسک های مالفورمیشن های شریانی وریدی
مهمترین فاکتور تاثیرگذار سابقه خونریزی قبلی ولی نشانه های خونریزی از مالفورمیشن میتواند خیلی کم باشد .دکتر بنداک میگوید : " سایز و محل مالفورمیشن نیز میتواند تاثیر گذار باشد به طور کلی مالفورمیشن کوچک و آنهایی که در عمق مغز واقع شده اند ریسک خونریزی بیشتری دارند. "
دکتر کلافت میگوید : "تصویربرداری مالفورمیشن های شریانی وریدی با آنژیوگرافی شروع میشود که یک ارزیابی با جزییات را به وجود می آورد که در برخی مالفورمیشن های شریانی وریدی کوچک تنها مودالیته ای است که میتواند تشخیص را قطعی کند و به ما میتواند اطلاعات آناتومیکی بدهد که درباره درمان تصمیم گیری کنیم ."
🔰تصویربرداری سه بعدی : هولوگرافی و واقعیت افزوده اطلاعات اضافه ای به ما میدهد. ترکیب کردن روش های متفاوت تصویربرداری به ما درک بهتری از فلوداینامیک مالفورمیشن و تخلیه وریدی میدهد .
درمان باید با نیاز های بیمار همسو باشد گاهی مالفورمیشن های کوچک را میتوان برای اجتناب کردن از عمل جراحی با چسب آمبولیزه کرد یا با اقدام های اندوواسکولار آمبولیزاسیون انجام داد. دکتر لانزینو میگوید :" اگر ما بدانیم که در عمل مالفورمیشن خونریزی قرار باشد رخ بدهد ابتدا آن را آمبولیزه میکنیم و جلوی خونریزی را میگیریم تا جراحی کم خطر تر بشود . "
با ادامه یافتن تحقیقات، مایوکلینیک به تعهد خود در درمان شخصی سازی شده برای مالفورمیشن ها پایبند است.می گوید دکتر تاوک: "این بیماری متغیرهای بسیاری دارد که هیچ راهبرد واحدی برای همه بیماران کار نمی کند و مهم است که همه این راهبردها در دسترس باشد و بتوان آنها را به شیوه ای بسیار پیشرفته انجام داد، برای اطمینان از اینکه بیمار دریافت کننده بهترین مراقبت ممکن است".
گرداورنده: دکتر پوریا دلبری
ادیت: دکتر مهدی مهماندوست
.
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
سندرم تونل کارپال
سندرم تونل کارپال در اثر گیرافتادگی و فشرده شدن عصب median در داخل تونل کارپ ایجاد میشود. سندرم با درد در دست، بی حسی و گزگز دست و انگشتان، کاهش قدرت دست در گرفتن اجسام بطور کلی اختلال در عملکرد مچ دست مشخص می شود. عوامل خطر CTS عبارتند از: حرکات تکراری مچ و انگشتات دست،شکستگی، در رفتگی و ضربه دیدن استخوان‌های مچ دست، وجود تومور یا کیست در بدن، آرتروز، دیابت، فشار خون بالا، تیروئید کم کار یا پر کار، بیماری‌های خود ایمنی نظیر آرتریت روماتوئید، جمع شدن آب در بدن که بیش‌تر در دوران بارداری یا یائسگی اتفاق می‌افتد، ابتلا به بیماری‌های سیستمیک نظیر اختلالات کلیه، نارسایی کبد، بیماری‌های خونی و …کمبود ویتامین گروه ب، اعتیاد به الکل، چاقی، ابتلا به بیماری‌های عفونی، مواجهه با مواد سمی صنعتی و شیمیایی، پیشینه خانوادگی یا ارثی بودن، حوادث آسیب‌زا.تشخیص CTS از طریق ارزیابی های پزشکی و آزمایش های الکتروفیزیولوژیک انجام می شود. تشخیص بالینی CTS، احساس بی‌حسی یا تورم روی دست پس از بیدار شدن بدون اینکه ورم قابل توجهی داشته باشد. و ممکن است درد شدیدی را از مچ دست که به شانه گسترش می‌یابد، همراه با سوزن سوزن شدن در دست و انگشتان احساس کندکه پس از تکان دادن دست، درد از بین می‌رود. مرحله پیشرفت CTS در بیمار بروز علائمی در روز پس از یک فعالیت تکراری در ناحیه دست یا مچ میشود یا موقعیت خاصی را برای مدت طولانی حفظ میکند. تستهای تشخیصی Phalen test - Durkan test -Tinel test و پاراکیلینیکی EMG وNCV انجام می شود.از طرفی روش های جراحی شامل جراحی های آزاد و آندوسکوپی است.تشخیص های افتراقی که مربوط به گردن هستند و در این بیماری مطرح است و علائم مشابه می دهند شامل herniation disk of the cervical spine و rib cervical می باشد.برای درمان سندروم تونل کارپال ابتدا از wrist splint و NSIAD استفاده می شود. تزریق موضعی کورتیکواسترویید نیز مفید است. اندیکاسیون های جراحی آزادسازی تونل کارپال: عدم پاسخ به درمان غیر جراحی-اتروفی تنار-بی حسی یا پارستزی مداوم- درخانم های باردار تنها از درمان غیر جراحی استفاده می شود زیرا بیماری پس از بارداری برطرف می گردد. عمل جراحی به دو روش آزادسازی به روش بازو جراحی اندوسکوپیک میباشد.هر چند که علائم سندرم ممکن است بلافاصله بعد از عمل جراحی کاهش یابد، اما بهبودی کامل بعد از عمل جراحی تونل کارپال میتواند ماه‌ها طول بکشد.
هرآنچه در مدیریت هایپوناترمی مهم است.
هایپوناترمی شرایط خطرناکی است که در بیماران بویژه بیماران جراحی مغز و اعصاب بسیار خطرناک است.