انجمن علمی جراحی مغز و اعصاب

کورتیکواستروئید در متاستازهای مغزی

26 مرداد 1402
زمان مطالعه: 2 دقیقه
557 بازدید
کورتیکواستروئید در متاستازهای مغزی

خلاصه مقاله

تجویز استروئید در بیماران مبتلا به متاستاز مغزی مستواند باعث کاهش علائم بیماران شود، بطثریکه علاوه بر کاهش ادم مغزی…..

#با_مقاله_درس_بخوانیم

 

#Part1

 

 

📌نقش استروئیدها در مدیریت متاستازهای مغزی: یک بررسی سیستماتیک و راهنمای عمل بالینی مبتنی بر شواهد

 

 

نکته مهم : توصیه هایی که در ادامه خواهیم پرداخت برای بزرگسالانی که متاستاز مغزی آنها تشخیص داده شده است، اعمال می شود.

 

▪︎ استروئید درمانی در مقابل عدم درمان استروئیدی

 

🔰 گروه اول : بیماران مبتلا به متاستاز مغزی بدون علامت و بدون mass effect

 

توصیه درمانی برای این سناریوی بالینی وجود ندارد.

 

🔰 گروه دوم : بیماران مبتلا به متاستاز مغزی با نشانه‌های خفیف مربوط به mass effect

 

سطح ۳ کورکواستروئیدها برای رفع علائم موقت مربوط به علائم مربوط به افزایش فشار داخل جمجمه و ادم ثانویه به متاستاز مغزی توصیه می‌شوند. برای بیمارانی که دارای بیماری‌های متاستاتیک مربوط به مغز علامت‌دار هستند توصیه می‌شود که دوز اولیه ۸ - ۴ میلی‌گرم در روز دگزامتازون در نظر گرفته شود.

 

🔰 گروه سوم : بیماران مبتلا به متاستاز مغزی با علائم متوسط تا شدید مربوط به mass effect

 

سطح ۳ کورکواستروئیدها برای رفع علائم موقت علائم مربوط به افزایش فشار داخل جمجمه و ادم ثانویه به متاستاز مغزی توصیه می‌شوند. اگر بیماران علائم شدیدی مطابق با افزایش فشار داخل جمجمه از خود نشان دهند، توصیه می‌شود که دوزهای بالاتر مانند ۱۶ mg / day یا بیشتر در نظر گرفته شوند.

 

✍️نویسنده: دکتر فاطمه به آیین
ادیت: دکتر فرزان فهیم

 

#با_مقاله_درس_بخوانیم

 

#Part2

 

📌نقش استروئیدها در مدیریت متاستازهای مغزی: یک بررسی سیستماتیک و راهنمای عمل بالینی مبتنی بر شواهد

 

 

▪︎مدت زمان تجویز کورتیکواستروئید :

 

🔰 کورتیکواستروئیدهای سطح 3، در صورت داده شدن، باید به آرامی در طی یک دوره زمانی 2 هفته ای یا بیشتر در بیماران علامت دار، بر اساس یک رژیم درمانی فردی و درک کامل از عواقب طولانی مدت درمان با کورتیکواستروئید، کاهش یابد.

 

❗️در این مطالعه ی سیستماتیک با توجه به تعداد بسیار محدودی از مطالعات (دو مورد) که معیارهای واجد شرایط بودن برای بررسی سیستماتیک را دارند، در نظر گرفتن موارد زیر جهت انتخاب رویکرد درمانی بسیار مهم است:

 

🔰 از نظر مقالاتی که معیارهای جستجوی شرح داده شده در بخش روش های بالا را دارند، مطالعه انجام‌شده توسط Vecht و همکاران به تنهایی ارائه دهنده متقاعد کننده‌ترین داده‌ها در مورد نقش استروئیدها در بیماران با متاستاز مغزی و برای انتخاب دوز است.

 

براساس مشاهدات آن‌ها از بهبود در تمام گروه‌های تحت درمان با استروئید، سطح ۳ توصیه می‌تواند به شرح زیر باشد:

 

🔰 کورتیکواستروئیدها برای تسکین موقت علائم CNS مربوط به افزایش فشار داخل جمجمه و ادم ثانویه به متاستازهای مغزی توصیه می‌شوند (توصیه سطح 3).

 

🔰 استفاده از دگزامتازون کورتیکواستروئید انتخابی است، که عمدتاً به دلیل اثرات محدود مینرالوکورتیکوئیدی آن است، و باید به آرامی در طی چند هفته کاهش یابد تا از علائم بازگشتی جلوگیری شود.

 

🔰 آقای Vecht و همکاران شواهدی را ارائه می دهد که نشان می دهد تجویز استروئیدها باعث تسکین علائم در بیماران مبتلا به بیماری متاستاتیک علامت دار مغز می شود. با این حال، با توجه به اینکه هیچ گروه کنترلی وجود ندارد ("گروه بدون درمان") فقط می توان پایین ترین درجه توصیه را ارائه داد.

 

🔰 آنها همچنین نتیجه گرفتند که دوز شروع 4-8 میلی گرم در روز در نظر گرفته می شود، مگر اینکه بیماران علائم شدید مطابق با افزایش فشار داخل جمجمه را نشان دهند.

 

🔰 همچنین توصیه کردند که آن دسته از بیمارانی که در معرض خطر بالای عواقب شدید ناشی از افزایش فشار داخل جمجمه قرار دارند، برای دوزهای تهاجمی تر از دوزهای 16 میلی گرم در روز یا بالاتر در نظر گرفته شود. با این حال، تعداد بیماران درگیر نسبتا کم است و مطالعه فاقد گروه اعتبار سنجی است.

 

 

⁉️ سوالات:

آیا استروئیدها علائم عصبی را در بیماران مبتلا به تومورهای متاستاتیک مغز در مقایسه با عدم درمان بهبود می بخشد؟

در صورت تجویز استروئید، چه دوزی باید مصرف شود؟

مقایسه ها عبارتند از: 1. استروئید درمانی در مقابل عدم درمان استروئیدی 2. مقایسه دوزهای مختلف استروئید درمانی.

 

✍ نویسنده : دکتر فاطمه به‌ آئین

ادیت: دکتر فرزان فهیم

 

🆔https://t.me/Neurosurgery_association

مقالات مرتبط

17 آبان 1402
2 دقیقه

آناتومی شریان بازیلار

تغذیه‌ی مغز که ارگانی سرشار از عروق مختلف است از ساختار خاصی تحت عنوان "حلقه‌ی Willis" که توسط شاخه‌های انتهایی شریان‌های کاروتید داخلی (ICAs) و شریا‌ن‌های بیزیلار (BAs) تشکیل می‌شود، صورت می‌گیرد. حلقه‌ی ویلیس یک ارتباط آناستوموزی بین شریان کاروتید و سیستم مهره‌ای-قاعده‌ای در تأمین خون مغز ایجاد می‌کند.

14 تیر 1402
2 دقیقه

آدنوم هیپوفیزی غیرعملکردی

آدنوم های هیپوفیزی غیرعملکردی، تومورهای خوش خیم سلول های آدنوهیپوفیز هستند که در این نوع از تومور های هیپوفیزی افزایش ترشح هورمون های هیپوفیز رخ نداده و تظاهرات بالینی چشمگیری نیز وجود ندارد .تومور های غیر عملکردی هیپوفیز را می توان به 8 زیرگروه طبقه بندی کرد: لاکتوتروف، سوماتوتروف، تیروتروف، کورتیکوتروف، گنادوتروف خاموش، چند هورمونی، NFPA های دو/ سه گانه،  نول سل و پیت -1  تظاهرات بالینی شایع در آدنوم های هیوفیزی :سردرد؛ اختلال  در بینایی ، آپوپلکسی هیپوفیز؛ کمبودهای هورمونی می باشند از اختلالات هورمونی ایجاد شده:1- هیپوگنادیسم 2- هیپرپرولاکتینمی (معمولاً کمتر از mIU/L 2000 یا  کمتر از 95 نانوگرم در میلی‌لیتر) می توان نام برد. بهترین روش تشخیصی در موارد مشکوک به آدنوم های هیپوفیزی  Sellar MRI  با گادولینیوم می باشد . همه بیماران، از جمله بیماران بدون شکایت بالینی، می بایست تست های آزمایشگاهی، بالینی و هورمونی را برای بررسی کاهش یا افزایش عملکرد هیپوفیز انجام دهند  . برداشتن کامل تومور با جراحی، روش اصلی درمانی برای افرادی است که از علائم آدنوم های غیر عملکردی هیپوفیز رنج می برند. در موارد اختلال بینایی برداشتن کامل توده به واسطه جراحی و در آپوپلکسی  با علائم عصبی-چشمی می بایست جراحی اورژانسی انجام می شود. رادیو تراپی یا پرتودرمانی درمان کمکی موثر در کنار جراحی به ویژه در  تومورهای مقاوم یا عود کننده به کار برده می شود . یکی از مهم ترین موارد اندیکاسیون درمان های دارویی نام برده، در بیماران با تکه های باقی مانده از تومور در حفره سلار پس از جراحی ترانس اسفنوئیدال میباشد. مهم ترین داروهایی که تاثیرات آنها در آدنوم های هیپوفیز غیرعملکردی ارزیابی شده اند، عبارتند از: 1-  آگونیست های دوپامین 2- آنالوگ های سوماتوستاتین 3- تموزولوماید

0 لایک
0 نظر
دانلود

نویسندگان

خانه

دوره‌های آموزشی

مقالات

حساب کاربری