انجمن علمی جراحی مغز و اعصاب

خون ریزی داخل جمجمه ای

07 آذر 1403
زمان مطالعه: 2 دقیقه
1110 بازدید
خون ریزی داخل جمجمه ای

خلاصه مقاله

خونریزی داخل‌جمجمه‌ای (ICH) ناشی از خونریزی درون بافت مغز است .سکته زمانی رخ می‌دهد که  ، جریان اکسیژن و خون رسانی به مغز دچار اختلال میشود . شایع‌ترین علل ICH شامل فشار خون بالا، ناهنجاری‌های شریانی-وریدی و ضربه به سر هستند. اقدامات درمانی با هدف متوقف کردن خونریزی، تخلیه لخته خون (هماتوم) و کاهش فشار بر روی مغز انجام میشود .

#پاسخ_کیس
#Frontoparietal_Large_ICH

🔷بررسی کلی

خونریزی داخل‌جمجمه‌ای (ICH) ناشی از خونریزی درون بافت مغز است .سکته زمانی رخ می‌دهد که  ، جریان اکسیژن و خون رسانی به مغز دچار اختلال میشود . شایع‌ترین علل ICH شامل فشار خون بالا، ناهنجاری‌های شریانی-وریدی و ضربه به سر هستند. اقدامات درمانی با هدف متوقف کردن خونریزی، تخلیه لخته خون (هماتوم) و کاهش فشار بر روی مغز انجام میشود .


🔷خونریزی داخل‌جمجمه‌ای (ICH) چیست؟

سرخرگ‌های کوچک خون را به نواحی عمیق مغز می‌رسانند. فشار خون بالا (هیپرتنسیون) می‌تواند باعث پارگی این سرخرگ‌هایی که  دیواره نازکی دارند، شود و منجر به نشت خون در فضای داخل جمجمه شود . خون لخته شده و تجمع مایعات درون جمجمه ، فشار را افزایش می‌دهد که می‌تواند مغز را به استخوان بفشارد یا باعث جابجایی و هرنیاسیون آن شود. با نشت خون به داخل مغز، ناحیه‌ای که توسط آن سرخرگ تغذیه می‌شد، اکنون از خون غنی از اکسیژن محروم می‌شود - که به آن سکته گفته می‌شود. با مرگ سلول‌های خونی که درون لخته هستند ، سموم آزاد می‌شوند که به طور بیشتری به سلول‌های مغزی در ناحیه اطراف هماتوم آسیب می‌زنند.

خونریزی داخل‌جمجمه‌ای می‌تواند نزدیک به سطح یا در نواحی عمیق مغز رخ دهد. گاهی اوقات خونریزی‌های عمیق می‌توانند به بطن‌ها، (فضاهای پر از مایع در مرکز مغز)گسترش یابند. انسداد گردش طبیعی مایع مغزی-نخاعی (CSF) می‌تواند بطن‌ها را بزرگ کند (هیدروسفالی) و منجر به از دست دادن هوشیاری شود.



🔷چگونه تشخیص انجام می‌شود؟
زمانی که فردی با مشکوک به خونریزی مغزی به اورژانس منتقل می‌شود، پزشکان سعی می‌کنند تا جایی که ممکن است درباره علائم، مشکلات پزشکی فعلی و قبلی، داروها و تاریخچه خانوادگی او اطلاعات کسب کنند. وضعیت فرد به سرعت ارزیابی می‌شود. آزمایش‌های تشخیصی به تعیین منبع خونریزی کمک خواهند کرد.

سی‌تی‌اسکن (CT scan) یک روش تصویربرداری غیرتهاجمی است که از اشعه ایکس برای بررسی ساختارهای آناتومیکی درون مغز و شناسایی هرگونه خونریزی استفاده می‌کند. آنژیوگرافی سی‌تی (CT angiography) شامل تزریق ماده کنتراست به جریان خون برای مشاهده شریان‌های مغز است.

آنژیوگرام (Angiogram) یک روش تهاجمی است که در آن یک کاتتر به داخل یک شریان وارد شده و از طریق رگ‌ها به سمت مغز هدایت می‌شود. پس از قرار گرفتن کاتتر در محل، رنگ کنتراست به جریان خون وارد میشود و تصاویر اشعه ایکس گرفته می‌شود.

اسکن ام‌آر‌آی (MRI scan) یک آزمایش غیرتهاجمی است که از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای ارائه تصویری دقیق از بافت‌های نرم مغز استفاده می‌کند. ام‌آر‌آی آنژیوگرافی (MRA) شامل تزریق ماده کنتراست به جریان خون برای بررسی رگ‌های خونی و همچنین ساختارهای مغز است.


🔶چه درمان‌هایی در دسترس هستند؟

درمان ممکن است شامل اقدامات نجات‌دهنده زندگی، تسکین علائم و پیشگیری از عوارض باشد. پس از شناسایی علت و محل خونریزی، درمان مدیکال یا جراحی انجام می‌شود تا خونریزی متوقف شود، لخته خون حذف شود و فشار روی مغز کاهش یابد. اگر بدون درمان باقی بماند ، مغز در نهایت طی چند هفته لخته خون را جذب خواهد کرد - با این حال، آسیب‌های وارده به مغز که ناشی از فشار داخل جمجمه (ICP) هستند و مسمومیت ناشی از وجود خون در بافت مغز  ، ممکن است غیرقابل بازگشت باشد.

به طور کلی، بیماران با خونریزی‌های کوچک (<10 cm³) و نواقص حداقلی به صورت پزشکی درمان می‌شوند. بیماران با خونریزی‌های مخچه‌ای (>3 cm³) که در حال بدتر شدن هستند یا دچار فشردگی ساقه مغز و هیدروسفالی هستند، به سرعت تحت درمان جراحی برای برداشتن هماتوم قرار می‌گیرند. بیماران با خونریزی‌های بزرگ لوبی (>50 cm³) که در حال بدتر شدن هستند، معمولاً تحت عمل جراحی برای برداشتن هماتوم قرار می‌گیرند.


🔷بهبودی و پیشگیری
بیماران مبتلا به ICH ممکن است به‌دلیل خونریزی یا درمان، دچار نقص‌های کوتاه‌مدت و/یا بلندمدت شوند. برخی از این نقص‌ها ممکن است با گذشت زمان و با درمان برطرف شوند. فرآیند بهبودی ممکن است هفته‌ها، ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد تا عملکرد دوباره به‌دست آید.


گرداورنده : دکتر آیسان محمودخانی

مارا به دوستان خود معرفی کنید🌱
🆔 @Neurosurgery_association
🆔 @Neurosurgeryassociation
🆔Linkedin
🆔neuro-surgery.info

مقالات مرتبط

14 تیر 1402
2 دقیقه

آدنوم هیپوفیزی غیرعملکردی

آدنوم های هیپوفیزی غیرعملکردی، تومورهای خوش خیم سلول های آدنوهیپوفیز هستند که در این نوع از تومور های هیپوفیزی افزایش ترشح هورمون های هیپوفیز رخ نداده و تظاهرات بالینی چشمگیری نیز وجود ندارد .تومور های غیر عملکردی هیپوفیز را می توان به 8 زیرگروه طبقه بندی کرد: لاکتوتروف، سوماتوتروف، تیروتروف، کورتیکوتروف، گنادوتروف خاموش، چند هورمونی، NFPA های دو/ سه گانه،  نول سل و پیت -1  تظاهرات بالینی شایع در آدنوم های هیوفیزی :سردرد؛ اختلال  در بینایی ، آپوپلکسی هیپوفیز؛ کمبودهای هورمونی می باشند از اختلالات هورمونی ایجاد شده:1- هیپوگنادیسم 2- هیپرپرولاکتینمی (معمولاً کمتر از mIU/L 2000 یا  کمتر از 95 نانوگرم در میلی‌لیتر) می توان نام برد. بهترین روش تشخیصی در موارد مشکوک به آدنوم های هیپوفیزی  Sellar MRI  با گادولینیوم می باشد . همه بیماران، از جمله بیماران بدون شکایت بالینی، می بایست تست های آزمایشگاهی، بالینی و هورمونی را برای بررسی کاهش یا افزایش عملکرد هیپوفیز انجام دهند  . برداشتن کامل تومور با جراحی، روش اصلی درمانی برای افرادی است که از علائم آدنوم های غیر عملکردی هیپوفیز رنج می برند. در موارد اختلال بینایی برداشتن کامل توده به واسطه جراحی و در آپوپلکسی  با علائم عصبی-چشمی می بایست جراحی اورژانسی انجام می شود. رادیو تراپی یا پرتودرمانی درمان کمکی موثر در کنار جراحی به ویژه در  تومورهای مقاوم یا عود کننده به کار برده می شود . یکی از مهم ترین موارد اندیکاسیون درمان های دارویی نام برده، در بیماران با تکه های باقی مانده از تومور در حفره سلار پس از جراحی ترانس اسفنوئیدال میباشد. مهم ترین داروهایی که تاثیرات آنها در آدنوم های هیپوفیز غیرعملکردی ارزیابی شده اند، عبارتند از: 1-  آگونیست های دوپامین 2- آنالوگ های سوماتوستاتین 3- تموزولوماید

02 دی 1402
2 دقیقه

ویلیام گاورز

سر ویلیام گاورز، یک نورولوژیست برجسته در قرن نوزدهم، نقش اساسی در پیشبرد درک از اختلالات عصبی ایفا کرد. گاورز که در سال 1845 به دنیا آمد، از یک پیشینه متوسط بیرون آمد و سیر تحصیلی او، او را به دانشگاه کالج لندن هدایت کرد. او به عنوان پزشک مقیم در بیمارستان کالج لندن فعالیت کرد و بعد از آن، در سال ۱۸۷۰، اولین ثبت نام کننده در مرکز Queen Square  شد و در نهایت در سال ۱۸۷۲ به عنوان پزشک کمکی افتخاری منصوب شد. گاورز به خاطر اخلاق کاری قابل توجه خود شناخته می شد و ساعات زیادی را به جنبه های مختلف عصب شناسی اختصاص می داد. مشارکت های او در این زمینه متنوع و تاثیرگذار بود. او «knee jerk» را به بالین بریتانیا معرفی کرد، که تکنیکی تشخیصی که در معاینات عصبی قابل توجه است. گاورز همچنین کمک های پیشگامی به درک اپیلپسی و بیماری های مزمن تشنجی کرد.

0 لایک
0 نظر
دانلود

نویسندگان

خانه

دوره‌های آموزشی

مقالات

حساب کاربری